Inwazyjne gatunki drzew i krzewów zagrożeniem dla bioróżnorodności Biebrzańskiego Parku Narodowego i Suwalskiego Parku Krajobrazowego

Dąb czerwony

Dąb czerwony Fot. I. Tałałaj

Dąb czerwony
Fot. I. Tałałaj

Gatunek: dąb czerwony, Quercus rubra
Rodzina: bukowate, Fagaceae

Opis gatunku Drzewo do 25 (50) m wysokości, o rozłożystej koronie i gładkich, prostych konarach. Kora drzewa jest gładka i srebrzystoszara. Liście duże (zwykle 20 cm), w zarysie owalne, o 3-5 parach klap bocznych, każda klapa z 2 lub więcej ząbkami zakończonymi ościstym wyrostkiem. Liście jesienią przebarwiają się na kolor intensywnie czerwony. Kwiaty są rozdzielnopłciowe, kwitną w maju (razem z rozwojem liści). Owoce typu orzecha, osadzone w tzw. kupuli i zwane żołędziami są pękate, zwykle z płaską podstawą, osadzone w płaskiej, talerzykowatej miseczce. Dąb czerwony charakteryzuje się wysoką produkcją żołędzi, które są wytwarzane już przez kilkunastoletnie osobniki.

Pochodzenie Wschodnia część Ameryki Północnej.

Zasięg wtórny Prawie cała Europa z wyjątkiem obszarów górskich i Bałkanów.

Czas i drogi zawleczenia Roślina została sprowadzona do Szwajcarii jako drzewo ozdobne pod koniec XVII w., a do Polski jej pierwsze okazy sprowadzono na początku XIX w. Drzewo było masowo sadzone przez leśników jako domieszka biocenotyczna oraz ze względu na szybki wzrost, wysoką odporność na zanieczyszczenia, susze i mrozy, jak również zalety drewna. Dąb czerwony był również chętnie wykorzystywany w parkach i do tworzenia przydrożnych alei.

Zajmowane siedliska Dąb czerwony występuje w lasach liściastych i mieszanych. Rozprzestrzenia się na siedliska ruderalne: nieużytki, przydroża, torowiska.

Oddziaływanie na gatunki i ekosystemy w zasięgu wtórnym Dąb czerwony ogranicza różnorodność gatunkową fitocenoz, głównie ze względu na bardzo powolny rozkład opadłych liści, które hamują wzrost innych roślin. Dzięki bardzo niskim wymaganiom siedliskowym szybko się rozprzestrzenia i konkuruje z rodzimymi gatunkami drzew, w tym rodzimymi dębami.

Ciekawostki Motyw liści dębu czerwonego, pomimo jego amerykańskiego pochodzenia, można zobaczyć na rewersie polskiej monety 5 gr.